กรมสรรพากร

ในฐานะผู้ประกอบการ การไม่จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม (VAT) เมื่อมีรายได้เกินเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนด ถือเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย และมีความเสี่ยงสูงมากที่จะถูกตรวจสอบจากกรมสรรพากร ซึ่งจะส่งผลเสียต่อธุรกิจในระยะยาว เหตุผลที่สรรพากรจะเรียกตรวจสอบ การที่กิจการมีรายได้เกิน 1.8 ล้านบาทแต่ไม่จดทะเบียน VAT ถือเป็น “ธงแดง” (Red Flag) ที่ชัดเจนที่สุดอย่างหนึ่งสำหรับกรมสรรพากร เพราะข้อมูลดังกล่าวเป็นสิ่งที่ตรวจสอบได้ง่ายมาก โดยเฉพาะในปัจจุบันที่สรรพากรมีเทคโนโลยีในการวิเคราะห์และเชื่อมโยงข้อมูล ดังนี้ ข้อมูลการชำระเงินจากธนาคาร: ตามกฎหมาย สถาบันการเงินมีหน้าที่ต้องรายงานข้อมูลบัญชีที่มีการรับโอนเงินจำนวนมากหรือจำนวนครั้งเกินเกณฑ์ที่กำหนดให้แก่กรมสรรพากร หากยอดรวมในบัญชีของคุณสูงกว่า 1.8

ในประเทศไทย Disclosure Form หรือแบบรายงานประจำปีสำหรับบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนจำกัดที่มีความสัมพันธ์กันตามมาตรา 71 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร เป็นแบบฟอร์มที่ใช้เพื่อ เปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับรายการธุรกรรมระหว่างกัน ของบริษัทในเครือหรือบริษัทที่มีความสัมพันธ์กันตามที่กฎหมายกำหนด วัตถุประสงค์หลัก แบบฟอร์มนี้ถูกนำมาใช้เพื่อวัตถุประสงค์หลักในการป้องกันการกำหนดราคาโอน (Transfer Pricing) ที่ไม่เป็นไปตามราคาตลาด ซึ่งอาจนำไปสู่การหลีกเลี่ยงภาษี กรมสรรพากรใช้แบบฟอร์มนี้เพื่อตรวจสอบว่า: บริษัทมีการกำหนดราคาซื้อขายสินค้าระหว่างกันอย่างเป็นธรรมหรือไม่ (ราคาตามหลักการที่พึงกระทำ – Arm’s Length Principle) มีการถ่ายโอนกำไรไปยังบริษัทในเครือที่มีอัตราภาษีต่ำกว่าหรือไม่ บริษัทที่มีความสัมพันธ์กันตามมาตรา

สรรพากรรู้รายได้เรา รู้ว่าเราหนีภาษี ได้หลายวิธีในปัจจุบัน โดยกรมสรรพากรมีวิธีการตรวจสอบข้อมูลรายได้ของผู้ประกอบการที่หลากหลายและทันสมัยขึ้นมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุคดิจิทัลที่ผู้คนแสดงตัวตนและธุรกรรมทางการเงินผ่านสื่อออนไลน์ ซึ่งทำให้การตรวจสอบทำได้ง่ายและรวดเร็วกว่าในอดีตมาก ทำไมสรรพากรรู้รายได้จากการ Live สด และการโชว์รวยออกสื่อ เทคโนโลยีการวิเคราะห์ข้อมูล (Data Analytics): กรมสรรพากรใช้โปรแกรมและเทคโนโลยีขั้นสูงในการวิเคราะห์ข้อมูลจากหลากหลายแหล่ง ไม่ได้พึ่งพาแค่ข้อมูลที่ยื่นเสียภาษีเท่านั้น ระบบจะทำการเชื่อมโยงข้อมูลต่างๆ เพื่อสร้างโปรไฟล์ของผู้เสียภาษีแต่ละคน เช่น ข้อมูลการใช้จ่ายบัตรเครดิต การซื้อขายอสังหาริมทรัพย์และรถยนต์หรู การลงทุนในสินทรัพย์ต่างๆ ที่มีมูลค่าสูง การแสดงความมั่งคั่งออกสื่อถือเป็นหนึ่งใน “ธงแดง” ที่ระบบจะจับตามองเป็นพิเศษ

การนำค่าน้ำมันรถยนต์ที่ไม่ได้เป็นของบริษัท มาเป็นค่าใช้จ่ายทางบัญชีและภาษีได้อย่างถูกต้องตามหลักเกณฑ์ของกรมสรรพากรนั้น ต้องมีเอกสารประกอบที่ชัดเจนและน่าเชื่อถือ โดยเอกสารที่สำคัญที่สุดคือ สัญญาเช่ารถยนต์ หรือ หนังสือยินยอมให้ใช้รถยนต์ ซึ่งต้องมีรายละเอียดที่ครบถ้วนดังต่อไปนี้ 1. สัญญาเช่ารถยนต์ ในกรณีที่บริษัทเช่ารถยนต์จากบุคคลภายนอก (เช่น จากพนักงานหรือจากบุคคลอื่น) เพื่อใช้ในกิจการ สัญญาเช่ารถยนต์จะต้องมีรายละเอียดสำคัญดังนี้ ผู้ให้เช่าและผู้เช่า: ระบุชื่อ-นามสกุล ที่อยู่ และเลขประจำตัวผู้เสียภาษีอากรของทั้งสองฝ่ายอย่างชัดเจน โดยผู้เช่าต้องเป็น “บริษัท” รายละเอียดรถยนต์ที่เช่า: ระบุยี่ห้อ รุ่น เลขทะเบียนรถยนต์

1.ควรเช็คสินค้าที่ขายดี-สินค้าที่ขายไม่ได้ การจัดการสินค้าคงเหลือ (Inventory Management) เป็นหัวใจสำคัญของการดำเนินธุรกิจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในธุรกิจที่มีการซื้อมาขายไป การตรวจสอบและวิเคราะห์สินค้าคงเหลืออย่างสม่ำเสมอ ไม่ใช่แค่การนับสต็อก แต่เป็นการทำความเข้าใจพฤติกรรมสินค้า เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินงาน สร้างกำไรสูงสุด และลดความเสี่ยง ทำไมกิจการจึงควรจะต้องเช็คสินค้าคงเหลืออย่างละเอียด? การตรวจสอบสินค้าคงเหลืออย่างละเอียดและสม่ำเสมอมีประโยชน์มหาศาลต่อการบริหารกิจการ ดังนี้: เพื่อรักษากระแสเงินสด (Cash Flow Management): สินค้าคงเหลือคือ “เงินทุน” ที่ถูกตรึงไว้ ยิ่งมีสินค้ามาก เงินทุนยิ่งจม การตรวจสอบช่วยให้เห็นว่าเงินทุนถูกใช้ไปกับสินค้าประเภทใด

การตัดมูลค่าต้นทุนที่เหลืออยู่ของทรัพย์สินที่สูญหายหรือชำรุดจนไม่สามารถใช้งานได้ ถือเป็นการรับรู้ “ผลขาดทุน” ของกิจการ ซึ่งสามารถนำไปถือเป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิเพื่อเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลได้ ตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่ประมวลรัษฎากรกำหนดไว้อย่างเคร่งครัด เพื่อป้องกันการหลีกเลี่ยงภาษีและให้แน่ใจว่าการตัดจำหน่ายนั้นเกิดขึ้นจริงและมีเหตุผลอันสมควร หลักการทั่วไปตามกฎหมายภาษี หลักการสำคัญอยู่ที่มาตรา 65 ตรี (13) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งระบุว่า “รายจ่ายอันมีลักษณะเป็นการส่วนตัว การให้โดยเสน่หา หรือการกุศล เว้นแต่รายจ่ายเพื่อการกุศลสาธารณะ หรือเพื่อการสาธารณะประโยชน์ที่อธิบดีกำหนดโดยอนุมัติรัฐมนตรี” ไม่ให้ถือเป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิ แต่โดยนัยแล้ว หากรายจ่ายนั้นไม่ได้มีลักษณะตามมาตรา 65 ตรี และเป็นรายจ่ายเพื่อหากำไรหรือกิจการ

สินค้าของเสีย สินค้าเสื่อมสภาพ หรือสินค้าล้าสมัย ถือเป็นทรัพย์สินของกิจการที่ต้องถูกตัดจำหน่ายออกจากบัญชี และจะต้องดำเนินการให้ถูกต้องตามหลักเกณฑ์ของกรมสรรพากร เพื่อให้สามารถนำมาหักเป็นค่าใช้จ่ายในการคำนวณภาษีเงินได้นิติบุคคลได้ และเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาเรื่องภาษีมูลค่าเพิ่มหากมีการนำไปจำหน่ายหรือบริจาคผิดวัตถุประสงค์ ขั้นตอนโดยละเอียดที่สรรพากรยอมรับได้ มีดังนี้ค่ะ หลักการสำคัญ การทำลายสินค้าที่สรรพากรยอมรับได้ มีหลักการสำคัญคือ ต้องเป็นไปตามขั้นตอนที่โปร่งใส ชัดเจน และสามารถพิสูจน์ได้ว่ามีการทำลายจริง โดยมีเจตนาเพื่อลดความเสียหายของธุรกิจ และไม่ได้มีเจตนาหลีกเลี่ยงภาษี ขั้นตอนการทำลายสินค้าที่ถูกต้องตามหลักสรรพากร รายละเอียดสินค้าที่จะทำลายให้เป็นไปตามเงื่อนไขสรรพากร การทำลายสินค้าเป็นกระบวนการสำคัญที่ธุรกิจต้องให้ความใส่ใจ ไม่ใช่แค่เรื่องของการจัดการสต็อก แต่ยังเกี่ยวข้องโดยตรงกับหลักเกณฑ์ทางภาษีที่กรมสรรพากรกำหนด หากดำเนินการไม่ถูกต้อง อาจส่งผลให้ไม่สามารถนำมูลค่าสินค้าที่ทำลายไปหักเป็นค่าใช้จ่าย หรืออาจต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มโดยไม่จำเป็น

ในทางบัญชี กิจการจะบันทึกรายจ่ายทั้งหมดที่เกิดขึ้นตามหลักการบัญชี แต่สำหรับ “กฎหมายภาษี” กรมสรรพากรมีหลักเกณฑ์เฉพาะว่ารายจ่ายใดบ้างที่สามารถนำมาหักเป็นค่าใช้จ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิเพื่อเสียภาษีได้ ความหมายของ “รายจ่ายบวกกลับเป็นรายได้ของกิจการ” (รายจ่ายต้องห้าม) “รายจ่ายบวกกลับเป็นรายได้ของกิจการ” หรือที่นิยมเรียกกันว่า “รายจ่ายต้องห้าม” (Non-deductible Expenses / Disallowed Expenses) หมายถึง รายจ่ายที่กิจการได้บันทึกไว้ในบัญชีเป็น “ค่าใช้จ่าย” เพื่อคำนวณกำไรสุทธิตามหลักการบัญชีแล้ว แต่ตามกฎหมายประมวลรัษฎากร (มาตรา 65 ตรี) กรมสรรพากร

ข้อควรทราบ: เงินเพิ่ม: เป็นเบี้ยปรับที่คำนวณจากจำนวนภาษีที่ต้องชำระเพิ่ม หรือชำระภาษีล่าช้า โดยคิดเป็นอัตราร้อยละต่อเดือน (หรือเศษของเดือน) สูงสุดไม่เกินจำนวนภาษีที่ต้องชำระ เบี้ยปรับ: เป็นบทลงโทษที่กำหนดเป็นอัตราร้อยละของจำนวนภาษีที่ต้องชำระเพิ่ม หรือตามจำนวนภาษีที่แสดงไว้ในแบบ ค่าปรับอาญา: เป็นโทษปรับตามกฎหมายอาญา ที่กำหนดเป็นจำนวนเงิน โดยไม่มีการคำนวณจากยอดภาษี แต่ขึ้นอยู่กับความร้ายแรงของความผิด และอาจมีโทษจำคุกร่วมด้วย ประเภทค่าปรับทางภาษีที่พบบ่อยของกรมสรรพากร 1. ค่าปรับในกรณี “ยื่นแบบฯ เกินกำหนดเวลา” (ล่าช้า) เงินได้บุคคลธรรมดา (ภ.ง.ด.90/91): ยื่นล่าช้า